
September 23, 2026
Met twee nadenkende oogjes en gefronste wenkbrauwen keek hij me aan. Hij wist duidelijk nog niet zo goed wat hij moest vinden van die vrouw met die grote camera die voor hem stond. Zijn tweelingbroer leek minder onder de indruk en klom ondertussen alvast op het bed.
Ik was er die ochtend lopend naartoe gegaan. Ik heb vaker newbornshoots thuis bij gezinnen in Alphen aan den Rijn, maar deze was op twee minuten van mijn huis dus echt op loopafstand. Wat overigens nog wel een uitdaging is als je een grote tas vol kleedjes en kussentjes meezeult, maar dat terzijde😊 Tijdens het lopen dacht ik nog even terug aan de appjes die ik een paar dagen eerder had gekregen.
“Ik hoop alleen heel erg dat de jongens leuk mee gaan doen. Maar daar heb jij vast ervaring mee haha”, appte moeder me. Gevolgd door: “we zijn allemaal niet zo van de foto’s.”
Challenge accepted, appte ik terug. Ik stuurde er mijn blog met tips voor een newbornshoot met een oudere broer of zus bij. In de hoop daarmee wat spanning bij haar weg te nemen.
“Dit geeft me hoop”, kreeg ik terug.
Dat gevoel van spanning vooraf? Dat hoor ik vaker. Bijna elke ouder die een newbornshoot boekt met een grote broer of zus erbij twijfelt: gaat dit wel lukken? Gaan ze meewerken? Dat snap ik helemaal. Maar waar jij er zenuwachtig van wordt, weet ik inmiddels dat het eigenlijk altijd goed komt.


En dus stond ik inmiddels met een peutertweeling, een newborn zusje en twee trotse (en ietwat gespannen) ouders in hun slaapkamer. Klaar voor de shoot. Voordat ik begin met foto’s maken benadruk ik altijd dat mijn shoots vooral draaien om het fijn hebben met elkaar. En dat voor de hele shoot geldt: doe vooral wat goed voelt.
En dat geldt zeker voor grote broers en zussen. Want die hebben tijdens newbornshoots vrijwel nooit zin om de hele shoot braaf mee te werken. Dat verwacht ik dus ook helemaal niet. Want ik vind het veel leuker als ze lekker een beetje hun gang gaan. En ik heb maar kleine momentjes nodig om fijne foto’s te kunnen maken.
Dus ik leg er geen druk op. Ik forceer ze niet om precies te doen wat ik in mijn hoofd heb. In plaats daarvan stem ik af op hun energie. Klinkt misschien wat zweverig maar bedoel ik helemaal niet zo. Het is namelijk heel concreet: ik daag ze uit met leuke opdrachtjes als ze daar goed op gaan. Ik laat ze rustig bij papa en mama zitten als ze tijd nodig hebben om te ontdooien. Ik geef ze de ruimte om tussendoor even in hun eigen kamer te spelen. En zo heb ik nog veel meer manieren om aan te sluiten bij de mini mensjes met een eigen willetje.
In dit geval hielp een tweelingbroer die er al wat sneller zin in had. En een beetje tijd, wat stoeien met papa, en een speelgoed giraffe.
Zo simpel kan het soms zijn.
En hun babyzusje? Die lag er heerlijk ontspannen bij. Leek zich nergens druk om te maken. Logisch ook wel want met twee grote broers om je heen ben je waarschijnlijk al snel gewend aan herrie en beweging om je heen. En tijdens de shoot pakten we ook wat rustige momentjes terwijl de jongens buiten de slaapkamer verder speelden. Zodat ook die intieme momentjes met haar moeder op beeld gevangen konden worden.
Met een blij gevoel liep ik weer terug naar huis. Vrij snel na de shoot kreeg ik dit appje: “Wij vonden het superleuk!”


En in haar review schreef ze het zo:
“Wij hebben een newborn shoot bij Lianne gedaan. In één woord geweldig! Wij zagen er aardig tegen op met een newborn en 2 peuters van 3 jaar, maar die zorgen zijn allemaal voor niks geweest. Lianne weet precies wat ze doet en neemt echt de tijd voor je.”
Dát is precies waarom ik dit werk zo tof vind. Niet het perfecte plaatje najagen, maar de tijd nemen om iets moois te laten ontstaan. Twijfel jij ook of je newbornshoot wel gaat lukken met een oudere broer of zus erbij? Ik snap die twijfel – en ik beloof je: het komt goed.